ANARQUÍA
desperté hablando
una lengua
extraña
antigua
distinta
y caminé
veinte
pasos
de un lado al otro
podía escuchar
seguías ahí
me miraste
como explicarte
lágrimas
toqué tu vientre
mi cara
desaparecía
y no había lengua
y no hubo daño
ni cenizas
ni pasado
No hay comentarios:
Publicar un comentario